Po porodzie…

Jeśli mama była w dobrej kondycji przed porodem, to zazwyczaj szybko dojedzie do siebie po urodzeniu dziecka. Choć oczywiście przez kilka kolejnych dni może czuć się niepewnie.

Środki do znieczulania ogólnego są w dzisiejszych czasach o wiele mniej inwazyjne niż jeszcze kilka lat temu. Dzięki temu praktycznie wcale lub w bardzo niewielkim stopniu odczuwalne są skutki uboczne. Po znieczuleniu przewodowym przez kilka godzin nie będzie odczuwalne czucie w nogach.

Kroplówki oraz cewnik w pęcherzu moczowym będą pozostawione przez około 24 godziny po operacji. Jeśli w ranie pozostawiono dren do odprowadzenia z niej wydzieliny, to pozostanie on tam najprawdopodobniej jeszcze dzień lub dwa.

Na ranie przez pierwsze dni przyklejony będzie opatrunek, a szwy ze skóry zdejmuje się po około 6 – 7 dniach.

Powszechnie wiadomym jest, że różni ludzie różnie odczuwają ból. Na początku może być on dość dokuczliwy, ale odpowiednie środki przeciwbólowe pomogą go znieść. Można otrzymać czopki przeciwbólowe i przeciwzapalne, zastrzyki lub dodatkowe dawki znieczulenia zewnątrz-oponowego. Na szczęście po upływie kilku dni wystarczy jedynie paracetamol aby zniwelować uczucie bólu.

Poruszanie może sprawiać na początku trudności, ale najlepiej zacząć się ruszać jak najwcześniej, wykonując delikatne ćwiczenia kostek napinania miednicy, gdy tylko można. Najlepiej jest jeżeli możliwie najbardziej dbamy o wygajanie blizny, przytrzymując ją podczas kaszlu lub kichania. Śmiech w tym czasie również sprawia ból. Pierwszy tydzień po porodzie będzie pełen emocjonalnych huśtawek, a negatywne uczucia przeplatają się z radością i miłością do dziecka. Bądź dla siebie dobra. Popłacz sobie porządnie, jeśli tego potrzebujesz. Odpoczywaj ile tylko możesz i bądź cierpliwa.